La Perspective Curieuse

Johannes Langkamp, 2019

Concept & realisation: Johannes Langkamp / Production: Werktank / With the support of the Flemish authorities

Previously
2019 - KIKK festival, Namur (Belgium)

“La Perspective Curieuse” fits seamlessly with Langkamp’s research in which his camera plays the leading role.
The artist is interested in the possibilities and limitations of the camera in relation to the space. How does the camera register the room? What is the scope of the medium’s framework? How does the camera distort our perspective on reality?
Langkamp performs playful experiments that result in short video sketches. These sketches form the basis of installations with which he literally pulls his video work into space. The surprising result makes us look at our surroundings again with a fresh look.

In this kinetic video sculpture, he literally draws the field of vision of the camera into space. Two fabric corners represent the charted field of view of the camera. The camera is constantly moving, driven by mechanical means, which constantly changes its field of vision towards the wall. This walk of perception becomes visible because the surface grows (or reduces) with the field of vision.
The corners of the fabric frame, stretched on roller blinds, are pulled outwards via threads. The movements are paired with each other, so that “the area” remains optically as large as the field of vision of the camera.
The result is two-fold; on the one hand, the built mechanism is shown in which clearly all movements take place; camera, wires and plane. On the other hand, the generated image that can be seen live, on an external monitor, shows the filmed “plane” as unchanged in size.
Langkamp makes the invisible visible in this wonderful spectacle; the two-dimensional interface of the three-dimensional perspective.

‘La Perspective Curieuse’ sluit naadloos aan bij Langkamp’s onderzoek waarin zijn camera de hoofdrol speelt.
De kunstenaar is geïnteresseerd in de mogelijkheden en beperkingen van de camera in verhouding tot de ruimte. Hoe registreert de camera de ruimte? Wat is de reikwijdte van het kader van het medium? Op welke wijze vervormt de camera ons perspectief op de werkelijkheid?
Langkamp voert speelse experimenten uit, die resulteren in korte video schetsen. Deze schetsen vormen de basis van installaties waarmee hij zijn videowerk letterlijk de ruimte in trekt. Het verrassende resultaat doet ons opnieuw en met een frisse blik naar onze omgeving kijken.

In deze kinetische videosculptuur trekt hij letterijk het zichtveld van de camera de ruimte in. Twee stoffen hoeken vertegenwoordigen het gekarteerde zichtveld van de camera. De camera is voortdurend in beweging, aangedreven door mechanische middelen, waardoor haar zichtveld naar de muur toe steeds verandert. Deze wandeling van perceptie wordt zichtbaar doordat het vlak meegroeit (of verkleint) met het zichtveld.
Via draadjes worden de hoeken van het stoffen kader, gespannen op rolgordijnen, naar buiten open getrokken. De bewegingen zijn gepaard met elkaar waardoor ‘het vlak’ optisch even groot blijft dan het zichtveld van de camera.
Het resultaat is tweevoudig; enerzijds is het gebouwde mechanisme vertoond waarin duidelijk alle bewegingen plaatsvinden; camera, draadjes en vlak. Anderzijds toont het opgewekte beeld dat live te zien is, op een externe monitor, het gefilmde ‘vlak’ als onveranderd van groote.
In dit wonderlijke schouwspel maakt Langkamp het onzichtbare zichtbaar; de tweedimensionale raakvlakte van het driedimensionale perspectief.