The White

Kurt d'Haeseleer and Franck Vigroux, 2017

Concept & video: Kurt d’Haeseleer / Music: Franck Vigroux / Design & realisation object: Ief Spincemaille & Bout De Beul / Production: Werktank / In collaboration with: Cie d’autres cordes / With the support of: the Flemish authorities and SCAM Paris

Previously
2018 - Tendencies, Bozar, Brussels (Belgium)
2018 - To Object, Wilde Westen, Kortrijk (Belgium)
2018 - IFFR, Rotterdam (The Netherlands)
2017 - iMal, Brussels (Belgium)
2017 - Bruits Blanche, Paris (France)
2017 - Luca Biënnale, Leuven (Belgium)

The audiovisual installation ‘The White’ consists of a Pepper’s ghost-like structure. The Pepper’s ghost technique began as a stage illusion. In order to create a ghost apparition on stage, a glass plate was placed between the spectator and the scene. That plate reflected a ghost-actor, invisible for the audience. In ‘The White’ two white TV screens are reflected, but the reflecting glass plate doesn’t show a white image, as could be expected, but two streams of moving images on each side of the plate.

‘The White’ is an installation that tries to poke into the dark subconscious part of our mind. It confronts us with both our fear and resistance for what is strange and unknown as our fascination and attraction to it. White, a color associated with positivity and goodness, seems to hide a more troubled and complex reality. The sensorial experience of ‘The White’ is somewhere between ecstasy and fear, like that of a child that hides his eyes from something horrible he sees, but still glimpses through his fingers to see what is happening.

De audiovisuele installatie ‘The White’ is opgebouwd rond een Pepper’s ghost-achtige constructie. De Pepper’s ghost-techniek begon als een toneelillusie. Om een geestverschijning te creëren in het theater werd een glazen plaat tussen de kijker en de scène geplaatst. Die plaat reflecteerde een voor het publiek onzichtbare ‘spook’-acteur. In ‘The White’ worden twee witte tv-schermen weerspiegeld. De glasplaat toont echter geen wit beeld, zoals je zou verwachten, maar twee stromen van bewegende beelden aan elke kant van de plaat.
‘The White’ is een installatie die woelt in de donkere kant van ons onderbewustzijn. Het werk wil ons confronteren met zowel onze angst voor als weerstand tegen al wat vreemd is, maar ook met onze fascinatie en onze aantrekkingskracht voor het onbekende. Wit, een kleur die we eerder positief associëren, lijkt hier een hinderlijke en complexe werkelijkheid te verbergen. De zintuiglijke ervaring van ‘The White’ ligt ergens tussen extase en angst, zoals dat van een kind dat zijn ogen verbergt voor iets verschrikkelijks, maar door zijn vingers nog steeds een glimp kan opvangen wat er gebeurt.